|
|
|
Best Poems From
RIC S. BASTASA
|
|
| |
|
|
9677.
|
pagsalop sa adlaw sa katipunan
Gihakop ni Dante ang larawan sa pagsalop sa adlaw
Diri sa among gamay nga lungsod. Unsa ba
Ang iyang buot ipasabot- ang adlaw iya mang'
Gibutang sa tumoy sa guba nga pantalan?
Dili man unta siya kabalong manigarilyo apan
Ang pagsalop sa adlaw sa Katipunan nahimo namang
Usa ka tumoy sa posporo nga hapit na nga mapalong.
Nahuman na ang pagdilaab. Hapon na gyod diay.
Mitaob ang dagat. Mikusog ang hangin. Mitaligsik.
Midalugdog ug mikilat dapit sa kalubihan.
Ug sa kahadlok sa mga panganod, nanago sila
Didto sa likod sa tampi. Giusikan ko. Wala nako
Makita ang pagdilaab sa gugma niining dapita.
Ang akong naabtan mao lamang ang kagubot
Sa mga balod ug ang dayong pagkamatay
Sa adlaw. Dali-dali ang paglubong niini,
Wala gani'y pag-novena, wala'y pagpangadye.
RIC S. BASTASA
|
| |
|
|
| |
|
| |
|
|
9678.
|
pahimangno alang kanato
Ang unsang parte sa lawas nga dili kuno gamiton
Sa kadugayan sumala sa balaod sa evolution, kini mawala.
Sama sa isda nga milayas sa dagat, nahimo kining tabili.
Ug kadtong mga langgam nga misalom sa dagat, nahimo kining mga pagi.
Ug kadtong mga lumot nga naghandom nga mokiaykiay, nahimong ulod.
Kadtong mga lapu-lapu nga nangambisyon nga makalupad, nawad-an
Sa himbis, gituboan sa mga pako, ug nakalupad sa mga panganod.
Ug busa kita kunong mga tao, maglakaw gayod, kay basin mawala ang atong mga Tiil. Dili magtinapolan ug magsigig sakay o pabug-at sa uban. Kay basin mahimo Kitang mga yugo sa kabaw, o dili ba maupok ang atong mga tiil
Ug mahimong puro sampot na lang. Labaw sa tanan, dili kita
Mag-undang ug hunahuna kay basin ang atong utok. Mokubol ug mahimong
Mga bato daplin sa suba nga labyanan na lamang sa mga tubig ug lingkoran,
Id-iranan na lang sa mga lubot sa mga walay kasilyas.
RIC S. BASTASA
|
| |
|
|
| |
|
| |
|
|
9679.
|
paigot
paigot sa baraha
sama usab sa
imong gustong
mahitabo
sa ato kunohay
nga panagkita
laing ngalan
gamiton
butang og picture
nga dili imo
komentaryo
nga morag
giganahan ka
sa iyang isulti
ganahan pod ko
anang paigot
usahay
sud sa kwarto
palongon ang
suga pulihan
og gamayng
sented nga kandila
dayon maghubo
ka hinay hinay
ipabilin ang
panting nipis
og gamay
kaayo
mosayaw kas
akong atubangan
maghaploy
haploy kanimo
ang kahayag sa
bulan
hangtod wala ka
nay sapot
og ako sa akong
kakapoy
nan nahikatulog
nga naghagok
mas hamis ang
mga paa ni
mariana didto
sa puerto galera
mas maayo siyang
mopaigot
sa iyang igot-igot
di jud ko
maghisgot
nga wala magsilbi
ang imong paigot kay
sapyot kag
sampot
RIC S. BASTASA
|
| |
|
|
| |
|
| |
|
|
9680.
|
pain and sleep and your best friend....
when you are in pain
you have no choice but to bear it
in silence, because any kind of
chatter
will simply aggravate
the wound,
talk is just a coating
perhaps, it will give a temporary relief
for those who hear your pain
they remain disinterested though they show that
empathy on their faces
but sooner shall you realize that it is not their pain
and they do not deserve it
pain shall always be personal
it is just yours, and it awakens you from that deep slumber
of pleasure
and complacency
when you keep on sharing it
they will pretend to continue listening
but if you know what is in their hearts
deep within
it will be shocking
soon they will relay your pain to others
who will be asking who you are
and what bad karma has come to you
what sins have you committed
which to them
have remained
unforgiven
categories, categories,
they have categories, sins and bad karma,
crime and punishment seems to be sisters
living in the same house
'who cares? ' that is the question that hangs in the air
of indifference
'who are you? ' its cousin.
the sooner you know this, the better for you
you take retreat inside your room
put your hands on your forehead
to check if you are still alive
it is just between you and the ceiling now
and that occasional lizard who is more interested on how
to capture its next prey, that mosquito
which if caught, does not matter also to you
when you cannot bear it anymore you resort to
talking to yourself,
it is now between you and yourself
ah, you are finally your best friend now
and you keep on talking
and talking, with matching pauses in
between
this time the pain subsides a bit
you have invented a new self, who can talk to you and
assuredly, this self knows no betrayal upon itself
betrayal, if you define it, is always the other
the next of kin, a brother, remember Cain?
you sleep now, time comes, gives you the blanket of relief
puts you into another world,
& it is restful.
RIC S. BASTASA
|
| |
|
|
|
|
|
|